त्रिवेणी- दारू

Tuesday, January 17, 2012

तुझी नशा अफाट होती 
या दारूपेक्षा सरसच तू
.
.
.
.
तू विकली जात नाहीस हे किती बरे आहे!

*************************

मला माणसांची किंमत कळते
दारूची तेवढी कळत नाही
.
.
.
.
चष्म्याचा नंबर वाढलाय बहुतेक!

************************

ग्लासात देशी आहे की इंग्लिश
याचा विचार करत नाही मी 
.
.
.
.
जाती-धर्माच्या विरोधातच आहे मी!

*************************

ग्लास अर्धा भरलाय असंही म्हणता येतं
ग्लास अर्धा रिकामा आहे असंही म्हणता येतं 
.
.
.
.
म्हणा काहीही, हा ग्लास बाटलीचा गुलाम आहे !

**************************

पुन्हा भेटशील तेव्हा जाब विचारेन तुला
तू दिलेल्या दु:खाचा हिशोब लिहून ठेवलाय
.
.
.
.
बियर बारच्या मालकाकडे रेकॉर्ड आहे सगळा!

-काव्य सागर

ओंजळ

Wednesday, December 14, 2011

त्या ओंजळ भर पाण्याने
अर्घ्य वाहिले असेल पहाटे पहाटे

त्या ओंजळ भर पाण्यातूनच
उगम झाला असेल एखाद्या गंगेचा

त्या ओंजळ भर पाण्यात
भर पडली असेल कुणाच्या आसवांची

त्या ओंजळ भर पाण्यात
आपला चेहरा पाहून लाजलेही असेल कोणी

त्या ओंजळ भर पाण्याने
शमली असेल तहान थकल्या-भागल्याची

त्या ओंजळ भर पाण्याने
झोप उडाली असेल कित्येक वर्षे झोपलेल्यांची

ओंजळ भर का असेना...
पण त्या पाण्याला जीवन ऐसे नाव आहे...
-काव्य सागर

घाव

Monday, November 21, 2011

जे जे हवे होते मला मी तेच होते टाळले
मी नेमके माझ्यातुनी तुजलाच होते गाळले

झाली किती स्मरणे तुझी झाल्या किती जखमा नव्या
नुसताच वारा लागला अन रक्त हे साकाळले

मी शोधले पत्ते तुझे थकवून सारी अंतरे
सांगे निखारा कालचा ज्याने नकाशे जाळले

आले नव्याने बहर हे आला तसा वारा पुन्हा
मी पाहता वळुनी पुन्हा सारेच होते वाळले

फसवून नियतीने दिल्या दु:खासवे मी रंगलो
मी घाव सोसत राहिलो बाकी उगा किंचाळले

-काव्य सागर

काळा चष्मा

Sunday, September 18, 2011


या काळ्या चष्म्यामागून
पाहत जाईन तुला...

तुझ्या नजरेस नजर मिळवणे अवघड वाटले
तरी चोरून चोरून पाहीन तुला...

या काळ्या चष्म्याआड दडलेत डोळे
तुझा आदर करणारे...तुझ्यावर प्रेम करणारे...

कधीतरी तुझ्यासारखे बनण्याचे स्वप्न पाहणारे वेडे डोळे...
आणि म्हणूनच उघड्या डोळ्यांनी
तुझ्याकडे पाहण्याची हिम्मतच होत नाही...

तू ओळखशील माझ्या डोळ्यांतील अपराधी भाव...
तुला दिलेल्या वचनांची पूर्तता न केल्याने आलेला अपराधीपणा

एव्हाना पर्यंत तू तो ओळखला असशीलच...
पण तरीही तो लपवण्याचा प्रयत्न आहेच...
स्वत:ला फसवत जगण्याचा प्रयत्न आहेच...
मिटल्या डोळ्यांनी हसण्याचा प्रयत्न आहेच...

 -काव्य सागर

कवितेपायी

Friday, July 22, 2011

कुठल्याश्या कवितेपायी 
मी विसरून गेलो तुजला 
हे भास असे प्रतिदिवशी
होतात सखे ग मजला

मी विसरून गेलो आहे
तुजवर रचल्या कविता
पण शब्द शब्द कवितेचे 
मी लिहिले तुझ्याचकरिता

तू सोडून मज जाताना
जी लकेर गाऊन गेली
त्या नाजूक वेलीवरती 
कवितेची फुले उमलली 

हे काय मला मग झाले 
कवितेचे वेडच जडले 
अन शब्द ओंजळीत घेता 
प्रतिबिंब तुझेच पडले 
 
पण कवितेचे दुर्भाग्य
ती सवत तुझी बघ झाली
अन याद तुझी जपताना 
माझ्यातच विलीन झाली 

-काव्य सागर

अणुबॉम्ब

Sunday, May 15, 2011

बघेन बघेन आणि
एक अणुबॉम्ब टाकीन म्हणतो...

म्हणजे कसं एका झटक्यात
सारे रान मोकळे
म्हणजे एकदाच या जाचातून
साऱ्यांची सुटका होईल...

हा...तसं त्या असंख्य जीवांच्या
हत्येचे पाप लागेल मला...
पण चालायचेच !...
.
.
.
...घर स्वच्छ ठेवायचे
तर हे व्हायलाच हवे...
जाम उच्छाद मांडलाय
मुंग्यांनी घरात !
काहीतरी करायलाच हवे ना...!

-काव्य सागर

अश्वमेध यज्ञाचा घोडा

Saturday, May 14, 2011

अश्वमेध यज्ञाचा घोडा
धावतो आहे...
गेली कित्येक वर्षे
वेड्यासारखा धावतोच आहे...
आणि आता वेगही वाढलाय त्याचा...
वाऱ्याशी स्पर्धा करत
सुसाट सुटलाय तो...
आता त्याला कसलीच पर्वा नाहीये...
वेग...वेग हवाय फक्त त्याला...
त्याला सोडणारा मात्र
कधीच काळाच्या पडद्याआड गेला...
पण या घोड्याला
त्याचा थांगपत्ताच नाही...
आणि त्याला हवे असलेले गाव
तर कित्येक कोस दूर राहिले आहे...
तो तरीही धावतोच आहे...
आता मागे वळून पहिले
तरी पाय मात्र मागे वळत नाहीत...
त्यांना सवय लागलीय
पुढेच जाण्याची...
वेळीच थांबले असते तर बरे झाले असते...

-काव्य सागर