आज पुन्हा हृदयाची तार ती छेडून गेली
डोळ्यांच्या किरणांनी मनात डोकावून गेली
स्वप्न परी मनीची का अवनीत उतरावी
वेड्या मनास वाटे मनमोहिनी असावी
आली समोर अवचित हा भास मिटवून गेली
पायी न पैंजण जरी पावली झणकार होती
लाजर्या नजरेत ही निरालीच धार होती
वार्यापरि ती अलगद मज गूज सांगून गेली
माझ्या मनी प्रियेच्या ओठीचे गीत होते
ओठी तिच्या फुलासम गुलाबी मधुर स्मित होते
न बोलता काही ती नजरेस बोलून गेली
काही न कळे मजला कसलीशी जादू झाली
मागे वळून पाहता ती लाजून चूर झाली
धुंद न ज्याची सारे ऐसे वेड लावून गेली
-काव्य सागर
Subscribe to:
Post Comments (Atom)
0 comments:
Post a Comment