अशी माणसे येती आणि मजा पाहुनि जाती
आता नुरली गंमत जंमत झाली सगळी माती
नवरदेव हा पहिला-वहिला
लग्नासाठी उभा राहिला
जरा भिऊनी हात दिला मी नवरीच्या हाती
भटजी येता मंत्र म्हटले
मी मरणाचे दार उघडले
घाम ही फुटला दरदरुण अन् धडकी भरली छाती
हार तिच्या गळी माझा पडला
गळ्यात माझ्या फास अडकला
पाहुनि माझी व्यथा पाहुणे हसती आणिक गाती
-काव्य सागर
Subscribe to:
Post Comments (Atom)




0 comments:
Post a Comment